وحی : آیاتی از قرآن کریم

در قرآن کریم آیات بسیاری در مورد وحی و چگونگی ارتباط و آشکار شدن بینّه و نشانه­های خداوند بر بندگان موجود است. اینها آیات و به عبارت دیگر "نشانه ها" نامیده می­شوند. این آیات کتاب آسمانی با کسانیکه قلبهایشان از نور علم روشن شده است صحبت می­کنند و حقیقت خود را فاش می­نمایند.

و ما كان لبشر أن يكلمه الله إلا وحيا أو من وراء حجاب أو يرسل رسولا فيوحي بإذنه ما يشاء إنه عليّ حكيم. و كذلك أوحينا إليك روحا من أمرنا ما كنت تدري ما الكتاب و لا الإيمان و لكن جعلنه نورا نهدي به من نشاء من عبادنا و إنك لتهدي إلى صراط مستقيم.

سورۀ شوری (٤٢): و نبوده است بشری را که سخن گویدش خدا مگر وحی یا از پشت حجاب یا بفرستد رسولی پس وحی کند به دستورش آنچه خواهد همانا او است فرازندۀ حکیم(٥١) وبدینسان وحی فرستادیم به سوی تو روحی را از امر ما نبودی بدانی چیست کتاب و نه ایمان ولیکن گردانیدیمش نوری که رهبری کنیم بدان هرکه را خواهیم از بندگان خود و همانا تو راهنمایی کنی بسوی راهی راست (٥٢) راه خدایی که او راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همانا بسوی خدا باز گردند کارها(٥٣)  

در طی ایّام، خداوند خود را به طریقی خاص به هر یک از پیامبران و سایر افرادی که قابلیت دریافت وحی را دارا بوده­اند متجلّی نموده است. آیات زیر از قرآن کریم نشانگر واقعیت دریافت وحی می­باشد و دال بر این است که چگونه واقعیت وحی شامل کلیه مخلوقات می­شود.

قل إنما أنا بشر مثلكم يوحى إلي أنما إلهكم إله واحد فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا و لا يشرك بعبادة ربه أحدا.

سورۀ کهف (١٨): بگو جز این نیست که من بشری هستم مانند شما وحی می­شود به سویم که خدای شما است خداوند یکتا پس آنکه امید دارد ملاقات پروزدگار خویش را باید کند عمل صالح و شریک نگرداند به پرستش پروردگار خویش کسی را(١١٠)  

إنا أوحينا إليك كما أوحينا إلى نوح و النبيئين من بعده و أوحينا إلى إبراهيم و إسمعيل و إسحق و يعقوب و الأسباط و عيسى و أيوب و يونس و هرون و سليمان و ءاتينا داود زبورا.

سورۀ نساء (٤): همانا وحی فرستادیم به سوی تو چنانکه وحی فرستادیم بسوی نوح و پیمبران پس از او و وحی فرستادیم بسوی ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط و عیسی و ایوب و یونس و هارون و سلیمان و دادیم به داود زبور را(١٦٣)    

و أوحي إلى نوح أنه لن يؤمن من قومك إلا من قد آمن فلا تبتئس بما كانوا يفعلون.

سورۀ هود (١١): و وحی شد به سوی نوح که هرگز ایمان نیارند از قومت جز آنانکه ایمان آوردند پس آزرده مشو از آنچه می­کنند(٣٦)

و إذا أوحيت إلى الحوارين أن ءامنوا بي و برسولي قالوا آمنا واشهد بأننا مسلمون.

سورۀ مائده (٥): و هنگامی که وحی فرستادم بسوی حواریون که ایمان آرید به من و به فرستادۀ من، گفتند ایمان آوردیم و گواه باش که ماییم مسلمانان(١١١)

إذ يوحي ربك إلى الملائكة أني معكم فثبتوا اللذين آمنوا.

سورۀ انفال (٨): هنگامی که وحی می­فرستاد پروردگار تو به سوی فرشتگان که من با شما هستم پس استوار دارید آنان را که ایمان آوردند(١٢)

و أوحينا إلى أم موسى أن ارضعيه فإذا خفت عليه فألقيه في اليم و لا تخافي و لا تحزني إنا رآدوه إليك و جاعلوه من المرسلين.

سوره قصص (٢٨): و وحی کردیم به سوی مادر موسی که شیرش ده تا گاهی که بیمناک شدی بر او بیفکنش در دریا و نترس و نه اندوهگین باش که ما برگرداننده­ایم اورا به سوی تو گردانیدیم او را از پیمبران(٧)

يا ايها الذين آمنوا استجيبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما يحييكم و اعلموا ان الله يحول بين المرء و قلبه و انه اليه تحشرون

سورۀ انفال (٨): ای آنانکه ایمان آوردید اجابت کنید خدا و رسولش را گاهی که خوانندتان بدانچه زنده­تان سازد و بدانید که خدا حایل می­شود میان مرد و دلش و آنکه بسوی او گرد آورده می­شوید(٢٤)

علم به واقعیت وحی، مانند بسیاری از جنبه­های دیگر در تاریکی و ابهام باقی مانده است و معمولاً به عنوان پدیده­ای خارج از دسترس بشر تصوّر شده است. در حالیکه، ساختمان پیکره­ای بشر ذاتاً واجد سیستم پیش ساخته جهت دریافت وحی هست ولی دریافت وحی، آمادگی و هماهنگی از جانب گیرنده را ایجاب می­نماید. 1

_____________________________

Source: Nader ANGHA, Hazrat Salaheddin Ali, Sufism The Reality of Religion, M.T.O. Shahmaghsoudi Publication, Washington D.C., USA, 2002, pp.48-57

قرآن